شب گذشته در هتل خوابیده بودم که نیمه های شب از صدای رعد و برق شدید و تندباد وحشتناکی از خواب پریدم. صدای باران که با شدت به شیشه کوبیده می شد اتاق را پر کرده بود.

البته خسته تر از آن بودم که توجهی کنم، و یکی دو غلتی زدم و باز راهی عالم هپروت شدم. اما صبح که برخاستم اوضاع جزیره کیش طور دیگری بود. توفان دیشبی که گویا حدود ۸۵ کیلومتر در ساعت هم سرعت داشت، باعث قطعی سراسری برق در جزیره از نیمه های شب تا حوالس ساعت ۸، شکسته شدن درختان، کنده شدن تابلوهای تبلیغاتی، از جا در آمدن نمای بعضی ساختمانها! و نیز یک مورد واژگونی اتوموبیل شده بود. تنها خوشبختب آن است که مرگ و میری نداشته یا من نشنیده ام.

نیمی از اتاق های هتل را نیز اب فرا گرفته بود، زیرا باران همراه با تندباد به شیشه ها کوبیده می شد و از منافذ پنجره ها به درون اتاق ها نفوذ می کرد، آن هم نه یکی دو قطره.

امشب را اگر به سلامت سر کنم و گرفتار سونامی و … نشوم خیلی است، چون در آن روزی که بخت و اقبال راتقسیم می نمودند، به حقیر فقط …